Michiel (Van die kleine di…): Ik vond het antwoord op de vraag over kiezen heel k… de P. (Van die kleine di…): Er had moeten staan: wat is de functie van je kieze… lies (Liefde is:): wauw dat heb ik nog nooit gezien
maar wel leuk.
had… Pieter (Braakballen): Hey, de downloadbare tabellen lijken mij steeds dez… Me! (Van die kleine di…): Wie heeft dat laatste ooit beweerd dan, samen met a… Jae (Braakballen): Ik heet Jae en ben 11 jaar en ik houd mijn spreekbe… Amiek (Vlooien): Had je al door dat ik weer aan het loggen ben? Amiek (Vlooien): Vlooien zei U? Ik ben bang dat ik dan China niet in… Me! (Vlooien): Je kunt ze nog altijd aan de vissen voeren… Jeannet (Mooi): Het lijkt inderdaad een pop van de koninginnepage.
…
Niet zomaar een verplaatsing, maar een heel bijzondere. Het kapelletje dat bij de scouting stond is in zijn geheel verplaatst naar een ander plekje, meer in het zicht. Het is mooi wit geschilderd en gisteren moest dan het beeldje weer in de kapel geplaatst. Dat is hier in Limburg nog een hele happening. Eerst natuurlijk de scouts, netjes in uniform en met een uniek plan. Maria naar het kapelletje brengen op het voordek van een zestienkwadraat (zeilboot...)
Gelukkig heeft één van de scouts de beschikking over een prachtige mercedes om de boot te trekken. De heren in uniform er naast en ze waren er klaar voor.
Het geheel werd opgehaald door de plaatselijke harmonie (de vriendenkrans uit Heel)
Ik heb er een filmpje van gemaakt:
Uiteindelijk kwam ze dan toch op de goede plek, gezegend door de pastoor met echt gewijd maaswater.
Heb ik niet overal rupsen. Niet in mijn sla bijvoorbeeld die staat er goed bij. Dit keer eens niet in een rijtje soort bij soort. Maar als een fleurig slatapijtje:
Ze moeten nog wat groeien. (Je gelooft het misschien niet, maar ze kunnen wel een regenbuitje gebruiken...)
Dan kunnen ze zo gesneden en in een plastic zakje bij de groenteboer in het schap. Als gemengde sla.
Al denk ik dat ik ze toch maar gewoon zelf op ga eten.
Vorig jaar had ik ze ook [klik]. Alleen was ik toen iets eerder met foto's maken en waren ze dus wat kleiner.
Vlinders heb ik er niet van gezien, ik heb geen idee hoe die er uit zien. Maar de rupsen zijn erg mooi om te zien. Vooral het synchroon eten maakt het bijzonder.
En lenig dat ze zijn. Toen ik tegen een takje stootte deden ze een handstandje!
En de vlinder? Ik heb geen idee (en even geen tijd om het op te zoeken)
Zouden jullie zo vriendelijk willen zijn om de aanslagen die nog nodig gepleegd moeten worden even op te houden?
Het is namelijk voor ons gewone internetters op dit moment even niet mogelijk om vooruit te denken. http://denkvooruit.crisis.nl/ is namelijk niet goed bereikbaar. Het kost wel drie potjes patience om hem te openen en dan moet de postcode nog gevonden worden en dat kost nog eens een paar potjes en toen was mijn patience op...
En ik moet ook nog even de stad in om boodschappen te doen. Ik heb namelijk lang niet alles in huis:
Checklist: Denk vooruit.
Algemeen
Draagbare radio, afgestemd op de rampenzender, met extra batterijen
Zaklamp met extra batterijen
Eerste Hulp doos met eerste hulp handboekje
Voorraadje van de medicijnen die u gebruikt op doktersvoorschrift
Contant geld en kopieën van identiteitsbewijzen en verzekeringspapieren
Reservesleutels van huis en auto
Lucifers in waterdichte verpakking
Plattegrond van de omgeving en een autokaart en een lijstje met de telefoonnummers en adressen van mogelijke schuiladressen
Gereedschapsset
Voedsel en verzorging
Vier liter water per dag per persoon, voor minstens drie dagen
Voorraad houdbaar eten voor minstens driedagen (plus blikopener indien het eten in blik zit)
Voorraad verzorgingsartikelen: WC-papier, vochtige doekjes, zeep, wasmiddel, maandverband, tandpasta, tandenborstels
Vooral dat water... 48 liter!!! Als ik er even niet ben, ben ik water halen! (Of zou ik dat niet allemaal hoeven omdat ik geen risico loop, vanwege mijn onbekende postcode?)
Gisteren met de jongste Spetter naar Weert geweest. Het is de grootste kermis van Limburg zeggen ze en dat moesten wij zien!
Eigenlijk ben ik niet zo'n kermisganger dus ik heb mijn camera maar mee genomen om toch wat te doen te hebben. En er stonden heeeeel veeeeel dingen. Overal gekeken en gekeken en na een uurtje op de kermis was ik al helemaal misselijk van de draaidingen, de geur en de herrie. Ik kan me niet voorstellen dat er mensen zijn die dan ook nog overal IN gaan. Die moeten wel een maag van ijzer hebben.
Gelukkig zijn er ook dingen die wat rustiger zijn voor mijn maag:
In mijn tuin staat een pompoen met geweldig mooie bloemen:
De bloemblaadjes zijn bijna doorschijnend:
En dan is het toch jammer dat daar heel erg veel onkruid tussen staat. Dus gisteren de klompen aan, emmertje voor de troep aan de arm en omdat ik vind dat pompoenen zo vreselijk prikken ook maar handschoenen aangetrokken.
Het voelde niet lekker tijdens het wieden en naderhand zag ik dat ik misschien toch een shirt met lange mouwen had moeten aantrekken:
Hij [klik] is raar en hij ziet er heel vreemd uit:
Maar o wat zit dat lekker!
Ik denk dat ze gisteren bij de bekende blauw/gele meubelfirma in Heerlen vreemd op hebben gekeken toen ik daar zo lekker zat te schommelen.
(En natuurlijk had ik kunnen linken naar de nederlandse pagina maar dit ziet er toch veel leuker uit?)
kreeg ik de vraag wat er in het rode doosje zit. Het is wel één van de meest belangrijkste dingen voor een strijker. In het rode doosje zit hars. Zogenaamde plakhars. Ik gebruik het om de haren van mijn strijkstok een beetje stroef te krijgen zodat ze wat meer klank geven als ik over de snaren strijk.
En hars is heel vervelend spul, als ik het doosje niet netjes rechtop bewaar en de zon schijnt gaat het smelten en loopt het alle kanten uit. Dan pruts ik het met veel moeite weer uit het doosje om over mijn stok te halen. En dat levert dan weer een mooie foto op:
18 September 06 - 06:44Uiteindelijk kom ik er toch achter
Huisgenoot neemt van zijn werk vaak een tijdschrift mee:
Ik vind dat geen probleem en leg het ding netjes op het stapeltje van de kranten. En toch ging ik de laatste tijd al iets vermoeden. Het vermoeden werd steeds sterker. Ik heb het even nagekeken maar nu weet ik het zeker:
Hij leest elke keer als ik ga repeteren de Spetters voor!
(En ik maar nieuwe kleren en schoenen voor ze kopen)
In het kader van ongelofelijke en hele echte SOG [klik] heb ik eerst maar eens een paar uur zitten kletsen en toen besloten om mijn ramen te gaan poetsen. Lekker buiten knoeien met water is wel beter dan een uurtje bassen. De emmer gepakt en de spons en op een oud tuinstoeltje geklommen om eens flink aan de slag te gaan. En toen hoefde ik alleen nog maar even van het stoeltje af te stappen...
Ik ben niet altijd even handig en ik stapte pardoes in de emmer. En nu hoor ik iedereen denken: "Jawel je had toevallig zeker je camera bij de hand..." Nee dat niet. Ik ben eerst naar binnen gelopen om mijn voet af te drogen en kwam toen tot de ontdekking dat die wel heel mooi schoon was geworden van het ongelukje. Meestal loop ik binnen en buiten op blote voeten en zijn ze dus aan het eind van de dag behoorlijk zwart en nu had ik één witte en één zwarte voet. Ik heb dus de emmer naar de andere kant gezet, de camera gepakt en het gewoon nog maar eens over gedaan met mijn andere voet eerst. Je bent tenslotte blonT of niet, maar ik heb wel schone voeten nu!
14 September 06 - 07:34Ik ga op reis en ik neem mee:
Ik heb er maar een foto van gemaakt, het is anders veel te veel en dan kan ik niet eens het spelletje winnen...
(De groente neem ik mee omdat ik op mijn moestuin op het moment een behoorlijk overschot heb. En als je dan bij iemand mag komen eten tussen het bassen door...)
De Spetters deden een beetje stiekem. Ze moesten even weg en wilden niet vertellen wat er aan de hand was.
Na een tijdje kwamen ze terug met een kadootje voor mij. Ze hadden er heel veel plezier in.
Maar of ik er nu echt blij mee moet zijn?
Hier klikken voor meer!
Het was mooi weer dus ik heb gisteren heel wat foto's in de tuin gemaakt. Van alles wat maar een beetje stil genoeg wou zitten om op de foto te komen. Zo ook van deze "rups":
En toen aan het zoeken of ik ook kon vinden welke prachtige vlinder hier uit tevoorschijn zou komen.
Was dat even een pech. Na een klein uurtje puzzelen op internet heb ik hem gevonden. Hij staat hier [klik]. En het is helemaal geen echte rups! Het is de rups van een wesp... Nooit gedacht dat uit zo'n dikke rups een wesp zou komen. En nog wel één zonder taille, die mijn mooie appeltjes gaat opeten.
Vanochtend vroeg, voor dag en dauw was er al een buurman aan het timmeren. Heel erg vervelend. Ik heb me eerst een uurtje liggen ergeren en besloot toen om uit het raam te kijken of ik kon ontdekken waar de herrie vandaan kwam.
Het was niet te geloven maar de herrie kwam uit mijn eigen tuin!
Snel een foto door het raam heen voor hij wegvloog:
En toen nog rustig één omdat zijn werk nog niet af was:
En als het net zo gaat als vorig jaar...
Dan lig ik nog heel veel ochtenden wakker van mijn "timmerende buurman"!
De jongste Spetter is al een paar weken een echte brugtasser:
En dat is niet altijd makkelijk, vooral niet met fietsen:
Klik maar even voor meer op de volgende zin want de uitbreiding bevat schokkende beelden.
Hier klikken voor meer!
vraag ik aan Huisgenoot en de Spetters of ze even hun broodtrommels willen pakken voor de afwas. Eigenlijk zou dat inmiddels een vaste gewoonte van de heren moeten zijn, maar het zit er nog niet in. Dus klinkt iedere avond weer de kreet uit de garage (Tja, wij hebben wel een afwasmachine maar willen dat voor de buitenwereld nog niet weten): "Brengen jullie nog even je broodtrommels hier?" En bijna altijd gehoorzamen de heren als makke lammetjes. Ze zijn natuurlijk al lang blij dat ze niet zelf de rotzooi van het eten hoeven op te ruimen.
Alleen ging het deze week niet helemaal zoals ik het had gepland. Huisgenoot kwam niet opdagen. Hij bleef lekker buiten in de tuin staan. Na een keer extra roepen, nog een keer extra roepen en zelfs een keer extra hard roepen kwam hij met zijn handen in zijn zakken aangelopen. Tja, helaas kon hij zijn broodtrommel niet inleveren bij de afwasmachinebeheerder. De broodtrommel zat vol, propvol...
Een tijd geleden maakte ik al een logje over hem. Dat logje is helaas verdwenen met mijn andere logjes van voor de vakantie. Gelukkig heb ik de foto's nog wel. Die kan ik mooi nog eens laten zien.
Vanavond ga ik namelijk weer op hem spelen. Ik speelde al eerder op hem, de hele Carmina Burana. We moesten erg aan elkaar wennen. Mijn eigen bas heeft gewoon vier snaren en die ene extra zit bij mijn kleine handen nog wel eens in de weg.
Maar "mijn" orkest [klik] gaat de zesde symfonie van Mahler spelen en daar zitten hele mooie lage noten in. Ik heb dan ook aangeboden om de vijfbak ter hand te nemen omdat ik hem toch al een beetje ken. Toen was hij een beetje nukkig, maar vanavond zal ik hem extra knuffelen!
Met een moestuin is het af en toe nodig om de handen uit de mouwen te steken. Er stonden rijen basilicum. Gewone-, rode-, citroen-, kaneel- en Thaise basilicum. Veel te veel om op te eten. Kortom verwerken dat spul. Eerst de rijtjes afgesneden, gewassen en opgehangen in de kas om te drogen (Ik had het liever in het zonnetje gehangen, maar dat schijnt niet altijd):
En toen aan het werk. Eerst maar eens op zoek naar een recept:
Ingrediënten.
45 gram Basilicum
4 tenen Knoflook
30 gram Pijnboompitten
4 eetlepels Olijfolie
2 eetlepels Parmezaanse kaas
Peper en zout
Bereidingswijze.
Pel de knoflook en snijdt ze in kleine stukjes.
Pureer in een keukenmachine of met een vijzel en mortier de knoflook, pijnboompitten, en basilicum.
Doe de kaas er door en de olie erbij.
Peper en zout naar smaak toevoegen.
Best simpel eigenlijk, dus aan de slag:
Het kan ook best met een staafmixer dacht ik zo. Want een keukenmachine heb ik wel maar die is niet geschikt voor dit recept...
Het is gelukt, ik heb een paar potjes vol gemaakt en toen kwam de rook uit mijn staafmixer. De rest van de blaadjes zit in de vriezer, naast de aardbeien de bessen, de frambozen, etc. Als ik nog eens tijd heb zal ik daar nog heel veel lekkers van maken.
Hier klikken voor meer!
Gisteren was het echt schitterend weer en ik heb de hele middag geprobeerd om in de tuin te werken. Alleen lukte dat niet echt. Het was veel te druk. Er werd af en aan gevlogen en dat leidt de aandacht af van de werkzaamheden. Ik heb dan ook maar gewoon mijn camera gepakt en ben wat gaan fotograferen.
Een bij:
Een wesp:
Een wants
(een zuringwants om precies te zijn)
De Atalanta:
De Gehakkelde Aurelia:
En de kolibrievlinder. Maar daar heb ik geen mooie foto van helaas. Dat is wel zo'n vreselijk ADHD beestje, geen seconde hangt hij/zij stil. En maar fladderen en fladderen en ik op mijn klompen door de tuin met de camera in de aanslag er achteraan...
En dit zou hem/haar dan moeten zijn volgens de Wikipedia
Om eerlijk te zijn ziet ook deze foto er wel uit of iemand al struikelend over de klompjes als een dwaas in de rondte heeft gerend om het beestje te fotograferen...
Soms zijn de Spetters samen uren boven. Ik hoor ze dan wel rommelen maar ga gewoon door met mijn ding. En als ze dan beneden komen om het fototoestel te lenen, dan mogen ze dat rustig pakken. Geen probleem, als ik de foto's niks vind dan kieper ik ze wel weg.
En zo gingen ze gewapend met de camera weer naar boven. De rest van de dag hoorde ik niets van ze en was ik het ook al helemaal vergeten. Ze vroegen 's avonds of ze bij elkaar mochten slapen in plaats van ieder op hun eigen kamer en ook dat vind ik prima. Beter dan twee Spetters die elkaar de hersens in slaan.
Pas laat koppelde ik de camera aan de laptop en ik vond dit:
Er zal wel een legoblokje onder het bed zijn achtergebleven denk ik...
